Wednesday, February 5, 2014

ജീവിതത്തോടുള്ള വാശി

കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി റയ്യാനില്‍ നിന്ന് ദോഹയിലേക്ക് കര്‍വ ടാക്സിയില്‍ കയറിയതായിരുന്നു,
ടാക്സിക്കാരന്‍ മരണ സ്പീഡിലാ,
കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സുനീഷ് മുന്നിലെ വണ്ടി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ട് എന്നോട് ചോദിച്ചു: നമ്മളെ വണ്ടിക്കാരന്‍ മുന്നിലെ വണ്ടിക്കാരനുമായി വാശിയിലാണല്ലോ,
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു:
"വാശിയിലാ,
മുന്നിലെ വണ്ടിക്കാരനോടല്ല,
ജീവിതത്തോട്...."
(ഒരു ജ്ഞാനിയുടെ ടോണില്‍ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്)

"പിന്നേ,
നിന്‍റെ ഒടുക്കത്തെ ഡയലോഗ്..."

"അതല്ലെടാ,
മുമ്പൊരിക്കല്‍ രാത്രി ഒരു ടാക്സിയില്‍ കയറി,
നേപ്പാളിയായിരുന്നു ഡ്രൈവര്‍,
അവനോട് ടാക്സി സംവിധാനത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ട് പറയുകയാ,

ദിവസം ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പത് രൂപക്ക് വാടകക്കെടുക്കുകയാണത്രെ ഇവര്‍,
ഓടി ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പതിലധികം ഉണ്ടാക്കിയാലേ കീശയിലെന്തെങ്കിലും തടയൂ,
സ്റ്റാന്‍റില്‍ നിന്ന് വണ്ടി എടുത്ത് ദോഹയിലെത്താനും തിരിച്ചും ഓരോ മണിക്കൂര്‍,
ബാക്കി പത്ത് മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് ഓടിയാലും ദിവസ വാടക പോലും തികയാറില്ലത്രെ,

ഇറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് മീറ്ററില്‍ ചാര്‍ജ് 19 രൂപ,
ചാര്‍ജ് കൊടുക്കുമ്പോ ഞാനയാളോട് ചോദിച്ചു,
ഇന്ന് എത്രയായി ഇത് വരെ ഓടിയിട്ട്,
അവന്‍ പറഞ്ഞു, ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പതാവാന്‍ ഇനി ഒരു രിയാല്‍ കൂടി വേണം.
മടക്കി തരാനിരുന്ന ഒരു റിയാല്‍ അവന് തന്നെ തിരിച്ച് കൊടുത്തു,
(അതേ എന്നെക്കൊണ്ടൊക്കൂ)
ഇനി ഒരു മണിക്കൂറ് കൊണ്ട് ഓടിയിട്ട് കിട്ടുന്നതേ അവന്‍റെതെന്ന് പറയാനാകൂ,
അത് നേടിയെടുക്കാനാ അവരിത്ര തെരക്കിട്ട് ഓടുന്നത്,
പിന്നെങ്ങനെ ഇവര്‍ ഇത്ര വാശിയില്‍ ഓടാതിരിക്കും,
ഇനി നീ പറ,
അവന്‍ വാശി പിടിക്കുന്നത് മുന്നിലെ വണ്ടിക്കാരനോടോ ജീവിതത്തോടോ...."

No comments:

Post a Comment